نزديكى لكنهو ) » شد و بعد از پايان دورهء صدر الافاضل به عراق رفت و مدت سى سال در نجف و كربلا به تحصيل علم پرداخت . استادان وى آية اللّه سيد ابو القاسم خويى و آية اللّه سيد محسن حكيم و آقاى حمامى و سيد جواد تبريزى بودند . حكومت عراق در سال 1389 ه ق تصميم به خرابى نجف گرفت ، آية اللّه سيد محسن حكيم در سال 1391 ه ق درگذشت ، دستور داده شد كه طلاب قديم و جديد پاكستان و افغانستان و ايران و هند از حوزهء علميهء نجف خارج شوند . شيخ محمد مختار بعد از سكونت سىساله به كراچى پاكستان آمد و تقريبا در سن شصت‌سالگى در 3 شعبان 1397 ه ق درگذشت . بعضى از علماى شبه قارهء هند كه در آن زمان در نجف درگذشته‌اند به شرح زير مىباشند : مولانا سيد مختار هندى الله‌آبادى ، در حرم ابو الفضل العباس امام جماعت بود كه در سن شصت‌سالگى در كربلاى معلا در سال 1973 م درگذشت . مولانا سيد حكمت حسين « اهل كندركى بلوك مرادآباد » ، مدت مديدى در نجف و كربلا سكونت داشت و در درس خارج حاضر مىشد و در حدود سال 1974 م فوت كرد . سيد امير شاه بلتستانى كه از آية اللّه حسين حمامى اجازهء اجتهاد گرفته بود در سال 1973 م درگذشت . فرزندان محمد مختار عبارتند از : مولانا شيخ محمد نجفى ؛ شيخ على و محسن و عباس و احمد . محمد مهدى ميرزا لكنهوى 1282 ه ق / 1866 م 1330 ه ق / 1912 م مولانا ميرزا محمد مهدى لكنهوى شاگرد مفتى محمد عباس و مولانا محمد هادى نقوى و مولانا محمد مهدى اديب و حكيم محمد جى بود . محمد على پدر ميرزا كه فردى عالم و فاضل و طبيب بود دو پسر داشت كه هر دو پسر خود را از زيور علم دين و طب آراسته كرد ، ميرزا محمد مهدى تكملهء نجوم السماء فى تراجم العلماء را نوشت و مولانا ناصر حسين ، همدرس وى آن كتاب را از اول تا آخر بازخوانى كرد ، در اين كتاب اطلاعات تاريخى ، فلسفى و ادبى فراهم شده است . ميرزا در سال 1308 ، 1312 ، 1324 ه ق سه بار به عراق و در سال 1321 ه ق به ايران سفر